Geçici iş ilişkisi nedir ve hangi sınırlamalar söz konusudur?

Geçici iş ilişkisi, 4857 sayılı Kanun m.7’de düzenlenir. Özellikle ‘geçici işçi sağlama sözleşmesi’yle yapılır. İşveren, işçisini bir başka işverene belirli süre çalıştırmak üzere devredebilir. Bu süre genellikle 4 ayı aşamaz, en fazla 8 aya kadar uzatılabilir. İşçi onayı gerekir, aksi halde resen gönderilemez. Ayrıca bu uygulama, işçinin iş güvencesini zedelemeyecek şekilde yapılmalıdır. Ücret ödemeleri asıl işveren tarafından sürdürülür veya aracı kurum devredeyse, hukuki sorumluluk müteselsilen paylaşılır. Böylece işçiyi kiralama modeli, kadroya almadan geçici çözüm sağlar. Kanun, ‘asıl işyerinde toplu işçi çıkarma döneminde’ veya riskli süreçlerde bu geçici ilişkiye sınırlama koyar. İşçinin rızası olmadan geçici iş ilişkisi kurulamaz.